Optymalna terapia medyczna z PCI lub bez PCI w stabilnej chorobie wieńcowej czesc 4

Szczegółowy opis obliczenia wielkości próby znajduje się w dodatkowym dodatku. Dane szacunkowe skumulowanej częstości zdarzeń zostały obliczone metodą Kaplana-Meiera32, a pierwotna skuteczność PCI w porównaniu z optymalną terapią medyczną została oceniona za pomocą stratyfikowanej logarytmicznej rangi33. Efekt leczenia, mierzony jako zagrożenie współczynnik i związany z nim 95-procentowy przedział ufności (CI) oszacowano przy użyciu modelu proporcjonalnych hazardów Coxa. 34 Dane dla pacjentów, którzy stracili czas obserwacji, były cenzurowane w czasie ostatniego kontaktu. Analizy przeprowadzono zgodnie z zasadą zamiaru leczenia. Zmienne kategoryczne porównano za pomocą testu chi-kwadrat lub testu rang Wilcoxona, a zmienne ciągłe porównano za pomocą testu t-Studenta. Skorygowana analiza pierwotnego wyniku została przeprowadzona przy użyciu modelu regresji proporcjonalnych hazardów Coxa z ośmioma wstępnie zidentyfikowanymi zmiennymi zainteresowanymi – wiek, płeć, rasa, zawał mięśnia sercowego, rozległość lub dystrybucja angiograficznej choroby wieńcowej, frakcja wyrzutowa, obecność lub brak cukrzycy i system opieki zdrowotnej (Veterans Affairs lub non Veterans Affairs w Stanach Zjednoczonych lub kanadyjski obiekt) – jak również zmienna stratyfikacyjna poprzedniego CABG. Wszystkie pozostałe porównania były nieskorygowane. Poziom istotności mniejszy niż 0,01 zastosowano dla wszystkich analiz i interakcji w podgrupach.
Wyniki
Charakterystyka wyjściowa i dane angiograficzne
Rysunek 1. Rysunek 1. Rekrutacja i wyniki. Spośród 35 539 pacjentów, którzy zostali zakwalifikowani do badania, 32 468 zostało wykluczonych z różnych przyczyn (pacjenci mogli mieć więcej niż jeden powód do wykluczenia). Łącznie 3071 pacjentów spełniało wszystkie kryteria włączenia. Spośród nich 2287 (74%) wyraziło zgodę na udział w badaniu (932 w Kanadzie, 968 w amerykańskich ośrodkach weteranów i 387 w amerykańskich szpitalach innych niż szpitale weteranów). Spośród tych pacjentów 1149 losowo przydzielono do grupy PCI, a 1138 do grupy leczniczej. Mediana okresu obserwacji wynosiła 4,6 roku dla obu grup badanych.
Tabela 1. Tabela 1. Wyjściowa charakterystyka kliniczna i angiograficzna. W okresie od czerwca 1999 r. Do stycznia 2004 r. W badaniu wzięło udział 2287 pacjentów w 50 ośrodkach w USA i Kanadzie (ryc. 1). Spośród tych pacjentów 1149 losowo przydzielono do grupy PCI, a 1138 do grupy leczniczej. Podstawowe cechy pacjentów zostały ostatnio opublikowane35 i były podobne w obu grupach (Tabela 1). Mediana czasu od pierwszego epizodu dławicy przed randomizacją wynosiła 5 miesięcy (mediana, trzy epizody na tydzień, z wysiłkiem lub w spoczynku), a 58% pacjentów miało dławicę piersiową klasy II lub III CCS. Ogółem 2168 pacjentów (95%) miało obiektywne dowody niedokrwienia mięśnia sercowego, podczas gdy pozostałych 119 pacjentów z klasyczną dławicą piersiową (klasa III CCS) i ciężkimi zwężeniami tętnic wieńcowych nie przeszli testu na niedokrwienie (56 w grupie PCI i 63 w badaniu medycznym). grupa terapeutyczna). Wśród pacjentów, u których wykonano obrazowanie perfuzji mięśnia sercowego na początku badania, 90% miało pojedyncze (23%) lub wielokrotne (67%) odwracalne wady indukowalnego niedokrwienia
[przypisy: dawca pamięci online cda, jak zrobić masło czosnkowe, przychodnia łomżyńska bydgoszcz rejestracja ]