Peptyd albuminowy jako potencjalny spust insulino-zależnej cukrzycy ad

Pięćdziesięciu pacjentów miało cukrzycową kwasicę ketonową, 48 tylko ketozę cukrzycową, a pozostali mieli samą hiperglikemię. Wszyscy byli zależni od co najmniej jednego wstrzyknięcia insuliny ludzkiej na dobę i wykazywali rosnącą zależność od insuliny po rozpoznaniu. Przeanalizowaliśmy również 79 dzieci zdrowych, dopasowanych do wieku, płci i regionu zamieszkania, które przyjęto do niewielkiego zabiegu chirurgicznego (42 chłopców i 37 dziewcząt, średni wiek, 8,4 . 3,1 lat) i 300 dorosłych dawców krwi (w Toronto). Próbki krwi pobierano od pacjentów przed ich pierwszą iniekcją insuliny, trzy do czterech miesięcy później, i w losowo wybranej podgrupie 44 pacjentów, jeden do dwóch lat później. Próbki surowicy z dwóch grup fińskich dzieci zostały zakodowane i wysłane do Toronto. Ocena kliniczna pacjentów obejmowała pobranie historii i pomiarów autoprzeciwciał na komórkach insuliny i wysepek, zidentyfikowanych przez immunofluorescencję pośrednią lub wiązanie dopełniacza.23 24 25 Ponieważ uzyskane próbki najwcześniej były niewystarczające do pełnego miareczkowania, wyniki dla przeciwciała z komórek wysp trzustkowych zostały wyrażone tylko jako pozytywne lub negatywne. Haplotypy HLA-A, B, C i DR / Dw wszystkich pacjentów określono w sposób opisany w innym miejscu.23
Przeciwciała BSA
Przeciwciała anty-BSA mierzono za pomocą testów fluoroimmunologicznych z koncentracją cząstek.26 Dwadzieścia mikrolitrów surowicy (rozcieńczenie, 1: 100 do 1: 1000) dodano do 96-studzienkowych jednokierunkowych płytek do filtracji próżniowej (IDEXX, Portland, Me), każda zawierająca 20 .l mikrosfery (0,125% wag./obj.) kowalencyjnie sprzężona z BSA. W celu zapobiegania nieswoistemu wiązaniu zastosowano albuminę jaja kurzego (0,1% wag./obj., Sigma) w soli fizjologicznej buforowanej fosforanem zawierającej 1% Tween-20. Po upływie jednej do trzech minut inkubacji i przemycia, niezwiązane białka usunięto przez filtrację próżniową i do każdej studzienki dodano 100 .g oczyszczonej przez powinowactwo, kojarzonej z fluoresceiną koziej przeciwludzkiej IgG, IgA, IgM lub IgD (Bio / Can, Mississauga). , Ont.). Związana fluorescencja została odczytana i przesłana do komputerów Macintosh w celu zautomatyzowanego przetwarzania danych.
Kalibrowana pula surowicy od pacjentów z cukrzycą była stosowana jako standard w każdej płytce. Każdy mikrolitr tego wzorca zawierał 12,3 jednostki kilofluorescencyjne (kfU) przeciwciał IgG anty-BSA, 4,2 kfU przeciwciał IgA anty-BSA i 4,9 kfU przeciwciał IgM anty-BSA. Testy anty-BSA miały czułość 1,0 ng IgG lub IgA na mililitr próbki i 10,0 ng IgM na mililitr; Współczynniki zmienności wewnątrz testu i między testami wahały się od 8 procent do 10 procent. Dodatek BSA (ale nie ten z owalbuminą) blokował wiązanie przeciwciała w sposób zależny od dawki. Stężenia przeciwciała anty-BSA, które były ponad 2 SD powyżej średniej u 79 normalnych dzieci zostały określone jako podwyższone.
Monoklonalne przeciwciała anty-BSA i anty-ABBOS wytworzono z limfocytów B pacjenta transformowanych przez wirus Epsteina-Barr.27 Te przeciwciała monoklonalne, jak również poliklonalne antybiotyki anty-ABBOS szczura, 14 reagowały negatywnie w testach autoprzeciwciał przeciwko insulinie i komórkom wysp trzustkowych. Odwrotnie, dodanie do 1000 .g i 100 .g odpowiednio BSA i peptydu ABBOS nie zmieniło wyników testów na przeciwciała przeciwko komórkom wysepek i autoprzeciwciał insulinowych w surowicy wszystkich 15 badanych pacjentów z cukrzycą.
Badania specyficzności
Dodatkowe badania przeprowadzono na próbkach surowicy od 44 dzieci z cukrzycą i 44 normalnych dzieci
[przypisy: aldosteronizm, jak zrobić masło czosnkowe, wyszukiwarka lekarzy ]