Randomizowana, kontrolowana placebo próba szczepionki inaktywowanego wirusa polio na Kubie czesc 4

W każdym rozcieńczeniu 25 .l surowicy mieszano z 25 .l pożywki Eagle zawierającej 100 TCID50 (zakres od 32 do 320) wirusa polio Sabin typu 1, 2 lub 3. Mieszaninę wirusa i surowicy inkubowano przez 4 godziny w 37 ° C. C w atmosferze 5% dwutlenku węgla. Dodano sto mikrolitrów zawiesiny komórek HEp-2 (Cincinnati subline) (200 000 komórek na mililitr) i inkubowano jak poprzednio przez 5 dni. Każdą próbkę surowicy badano w trzech powtórzeniach. Każdej partii testowej towarzyszyła kontrola komórkowa, kontrola toksyczności surowicy (dla możliwego efektu cytopatycznego samej surowicy) oraz kontrola dawki wirusa i miareczkowania z wykorzystaniem wewnętrznej surowicy referencyjnej zwalidowanej zgodnie z międzynarodową normą. Serokonwersja została zdefiniowana jako wzrost o czynnik 4 w miano przeciwciał z wartości przed szczepieniem do wartości po szczepieniu, z korektą dla zaniku przeciwciał matczynych w szacowanym okresie półtrwania wynoszącym 30 dni. Jeśli przewidywane miano punktu końcowego dla zaniku przeciwciał matczynych wynosi 7 lub mniej (wartość odcięcia dla wykrywania), drugie miano surowicy równe 14 lub więcej wskazywałoby na serokonwersję. Związek pomiędzy miana przeciwciał przed szczepieniem a miano przeciwciał po szczepionce oceniano za pomocą dwustronnego testu współczynnika korelacji rang Spearmana.
Izolacja i identyfikacja wirusa polio w kale
Izolacja wirusa została przeprowadzona za pomocą metod zalecanych przez WHO, z następującymi modyfikacjami.16 Z każdej próbki kału wytworzono 20% zawiesiny w soli fizjologicznej buforowanej fosforanem z antybiotykami. Próbki sklarowano przez odwirowanie przy 10 000 rpm. Supernatant przechowywano w temperaturze -20 ° C aż do inokulacji 0,2 ml supernatantu na mięsaki prążkowanokomórkowe i linie komórkowe L20B. Probówki inkubowano w 37 ° C i badano 24 godziny później. Te wykazujące efekt cytopatyczny zostały zamrożone i rozmrożone w celu przejścia do nowych probówek komórkowych. Próbkę obserwowano do 12 dni, zanim ustalono, że jest ujemna. W tych probówkach, w których pojawił się efekt cytopatyczny w komórkach L20B, identyfikację dokonano przez neutralizację próbek surowicy hiperimmunizowanej wirusa polio. Próbki wykazujące efekt cytopatyczny tylko w komórkach mięśniakomięsaka prążkowanego przenoszono do komórek L20B. Jeśli efekt cytopatyczny utrzymywał się, identyfikacja przebiegała jak opisano powyżej. Izolaty dodatnie dla wirusa polio miareczkowano za pomocą mikrometody w czterech powtórzeniach z rozcieńczeniami log10 od do 6, z użyciem komórek L20B zatężonych przy 100 000 na mililitr.
Wyniki
Rekrutacja
Rysunek 1. Rysunek 1. Zapisy uczestników badania i zakończenie badania szczepionki. Grupa A otrzymała kombinację szczepionki przeciwko błonicy, krztuścowi i tężcowi, szczepionki Haemophilus influenzae typu b i inaktywowanej szczepionki przeciw polio (DPT-Hib-IPV) w wieku 6, 10 i 14 tygodni. Grupa B, grupa kontrolna, otrzymywała kombinację szczepionki DPT i szczepionki Hib w 6, 10 i 14 tygodniu. Grupa C otrzymała połączenie DPT-Hib-IPV w 8 i 16 tygodniu. Badanie przeprowadzono między wrześniem 2001 r. A marcem 2002 r. OPV oznacza doustną szczepionkę przeciw wirusowi polio. Niemowlę wycofane z badania odesłano do rutynowego programu szczepień kubańskich. Wszelkie choroby były typowymi (nie zagrażającymi życiu) chorobami u dzieci, które były obecne w czasie następnej zaplanowanej dawki i skutkowały odroczeniem szczepienia
[więcej w: aldosteronizm, bobotic forte, zapłodnienie in vitro cena ]