Strategie ablacji radiojodem u chorych z rakiem cięzowatym o niskim ryzyku AD 5

Skala SF-36 wykazała, że odstawienie hormonu tarczycy było związane z pogorszeniem jakości życia w porównaniu z rekombinowaną ludzką tyreotropiną. Trzy miesiące po ablacji, nie było znaczącej różnicy w wynikach SF-36 lub Billewicza między dwiema grupami stymulującymi tyreotropinę (Tabela w Dodatku Uzupełniającym). Tabela 4. Tabela 4. Zdarzenia niepożądane, zgodnie z metodą stymulacji tyreotropiną i dawką 131I. Częstość występowania problemów związanych ze śliną nie różniła się istotnie pomiędzy grupami, ale dysfunkcja łzowa (łzawienie oczu) występowała częściej u pacjentów poddawanych odstawieniu hormonu tarczycy wraz z małą dawką 131 I (19%) lub dużą dawką 131 I (25%) niż u pacjentów otrzymywanie rekombinowanej ludzkiej tyreotropiny (10%) (tabela 4). Wystąpiło pięć nieoczekiwanych poważnych zdarzeń niepożądanych; są one wymienione w Tabeli 4.
Dyskusja
Korzyści płynące z pooperacyjnego podawania jodu radioaktywnego pod względem częstości nawrotów i przeżycia nie zostały wyraźnie wykazane u pacjentów z rakiem tarczycy o niskim ryzyku po całkowitej resekcji chirurgicznej. 7-9 Z powodu niejasnego stopnia korzyści, jakakolwiek terapeutyczna interwencja radiojodem powinna przynajmniej być nietoksyczny i zachować jakość życia.
Nasze randomizowane, wieloośrodkowe badanie dużej liczby pacjentów z rakiem tarczycy wykazuje podobną skuteczność radioterapii tarczycy po przygotowaniu z użyciem rekombinowanej ludzkiej tyreotropiny w stanie eutyreozy lub wstrzymania hormonu tarczycy. Skuteczność była również równoważna z małą dawką 131I (1,1 GBq) lub dużą dawką 131I (3,7 GBq).
8-miesięczna ocena ablacji obejmowała stężenia tyreoglobuliny w surowicy mierzone po podaniu rekombinowanej ludzkiej tyreotropiny przy braku przeciwciał anty-glutaminowych i ultrasonografii szyi, na podstawie wcześniejszych dowodów na to, że jest to najbardziej wiarygodna kombinacja do oceny ablacji.2,3. wskaźnik ablacji w naszej kohorcie był wyższy niż wskaźniki podane w poprzednich badaniach, 12,13 z co najmniej trzech powodów. Po pierwsze, całkowita wycięcie tarczycy wykonano u wszystkich pacjentów, co doprowadziło do niewielkich pozostałości normalnej tkanki tarczycy, co wykazano przez niski pobór 131I na skanie całego ciała i niski poziom tyreoglobuliny w surowicy przy podawaniu 131I. Po drugie, nasi pacjenci mieli chorobę niskiego ryzyka, z małymi guzami tarczycy T1 lub T2, bez rozszerzenia poza tarczową tarczę i bez agresywnych podtypów histologicznych. Po trzecie, nie wzięliśmy pod uwagę słabego wychwytu w łożysku tarczycy, który często znajduje się na skanach diagnostycznych 131I z kontrolą całego ciała i który nie ma znaczenia klinicznego .4,5
Zapewnia również, że ponad połowa naszych pacjentów z niepełną ablacją miała normalną ocenę rok później, zgodnie z poprzednim badaniem.34 Tyreoglobulina z czasem znika, co pokazuje, że komórki tarczycy mogą przetrwać miesiące po napromieniowaniu i mogą następnie zniknąć. Rozpoznanie USG szyi stało się normalne u niektórych pacjentów, co podkreślało, że nieprawidłowości dotyczące ultrasonografii powinny być brane pod uwagę z ostrożnością u pacjentów po całkowitej wycięciu tarczycy.
Objawy niedoczynności tarczycy i jakości życia były istotnie lepsze w grupach eutyreozy niż w grupach niedoczynności tarczycy, potwierdzając wcześniejsze wyniki. 14 Powikłania łzowe częściej obserwowano u pacjentów poddawanych zabiegowi wycofania hormonu tarczycy oraz u osób otrzymujących duże dawki niż małe dawki. 131I, wskazując na związek z dawką promieniowania.35 Z drugiej strony, podana radioaktywność 131I nie miała widocznego wpływu na objawy niedoczynności tarczycy ani na jakość życia. U 3% pacjentów stwierdzono przetrwałą chorobę, podobną jak w poprzednich badaniach pacjentów z rakiem niskiego ryzyka.36-38
To, czy otrzymywanie rekombinowanej ludzkiej tyreotropiny, a następnie 1,1-GBq radioaktywności 131I wpływa na długoterminowe wyniki, będzie ujawniane tylko przez kolejnych pacjentów w miarę upływu czasu. Jednak obecnie dostępne dane potwierdzają, że mniej niż 1% pacjentów z rakiem niskiego ryzyka, u których stwierdzono prawidłową ultrasonografię szyi i niewykrywalną stężeniem tyreoglobuliny w surowicy stymulowanym tyropeptyną, wystąpi nawrót kliniczny w okresie od 10 do 15 lat. okres.4-6 Wpływ ablacji na miano surowicy przeciwciał przeciwmityroglobulinowych nie został jeszcze wykazany.39
Podsumowując, badanie to wykazuje podobne wskaźniki ablacji resztkowej tarczycy u pacjentów z rakiem tarczycy, bez objawów rezydualnej choroby po operacji, gdy stosuje się 1,1-GBq lub 3,7-GBq131I i gdy pacjent jest przygotowany za pomocą rekombinacji ludzka tyreotropina lub wstrzymywanie hormonu tarczycy. Podobne bieżące badanie doprowadziło do tych samych wniosków.40 Tak więc zastosowanie rekombinowanej ludzkiej tyreotropiny i małej dawki 131I do pooperacyjnej ablacji radiojodem stanowi skuteczną i atrakcyjną opcję w leczeniu niskiego ryzyka raka tarczycy, która
[więcej w: endokrynolog kielce, lekarz dermatologstomatolog płock, dobry endokrynolog kielce ]
[więcej w: czy półpasiec jest zaraźliwy, tomografia twarzoczaszki, anemia megaloblastyczna ]